BDR TUN RAZAK – MUZIK
PERGENDANGAN NUSANTARA
Gendang (bahasa Jawa: Kendhang, bahasa Melayu: Gendang,
bahasa Tausug/Bajau bahasa Maranao: Gandang) ialah alat bunyian yang diperbuat
daripada kulit binatang seperti kerbau, kambing atau lembu. Ia merupakan salah
sebuah alat muzik dalam keluarga genderang.
Setiap bangsa seperti Cina, Melayu dan India mempunyai
gendang dengan nama yang tersendiri. Gendang boleh didapati dalam pelbagai saiz
dan kegunaan. Ada gendang yang digunakan untuk persilatan bagi orang Melayu.
Ada gendang digunakan bagi tari-menari dan ada juga yang digunakan untuk
menyambut perayaan atau pertabalan Di-Raja.
Nota : Pertubuhan Gendang Nusantara telah ditubuhkan pada
Julai 2011 berkesinambungan daripada kumpulan Kompang Fatani Malaysia. Bagi
mengembangkan bakat muda dan mengekalkan seni muzik ini, pertubuhan ini kerap
mengadakan latihan di sekitar Tasik Selatan. Majoriti yang menyertai pertubuhan
ini adalah generasi muda sekitar Bandar Tun Razak dan kawasan berhampiran.
Selain itu juga, pertubuhan ini telah mengembangkan seni pergendangan ini untuk
kaum India dan Cina. Sebarang pertanyaan lanjut, boleh hubungi PERTUBUHAN
GENDANG NUSANTARA , BANDAR TUN RAZAK KUALA LUMPUR atau En. Sufian di talian
012-9142940.
|
BATU– MUZIK
KOMPANG
Kompang ialah sejenis alat muzik tradisional yang paling
popular bagi masyarakat Melayu. Ia tergolong dalam kumpulan alat muzik gendang.
Kulit kompang biasanya diperbuat daripada kulit kambing betina, namun mutakhir
ini, kulitnya juga diperbuat daripada kulit lembu, kerbau malah getah sintetik.
Pada kebiasaannya, seurat rotan akan diselit dari bahagian belakang antara
kulit dan bingkai kayu bertujuan menegangkan permukaan kompang, bertujuan
menguatkan bunyi kompang. Kini, gelung plastik turut digunakan.
Terdapat dua bahagian kompang iaitu bahagian muka (ada kulit) dipanggil
belulang. manakala, bahagian badan (kayu) dipanggil baluh. Kompang perlu
diletakkan penegang atau dipanggil sedak iaitu sejenis rotan yang diletakkan
antara belulang dan baluh, sedak ini diletakkan bertujuan untuk menegangkan
bahagian belulang dan menyedapkan bunyi kompang apabila dipalu.
Alat muzik ini berasal dari dunia Arab dan dipercayai dibawa masuk ke Tanah
Melayu sama ada ketika zaman Kesultanan Melaka oleh pedagang India Muslim, atau
melalui Jawa pada abad ke-13 oleh pedagang Arab. Kompang biasanya berukuran
enam belas inci ukur lilit dan ditutup dengan kepingan kulit pada sebelah
permukaan. Ia mempunyai bukaan cetek dan dimainkan dengan memegang menggunakan
sebelah tangan sementara dipalu dengan sebelah tangan yang lain.
Cara memalu kompang ialah dengan menepuk kulit kompang
dengan bahagian jari-jari atau tapak tangan mengikut rentak. Kompang biasanya
dimainkan semasa perarakan, kenduri dan upacara-upacara tradisi lain. Bunyi
yang berlainan dihasilkan dengan membezakan cara bukaan tapak tangan. Bunyi
'bum' diperolehi dengan tepukan di sisi kompang dan tapak tangan
dikuncup/rapat. Bunyi 'pak' diperolehi dengan tepukan di tengah kompang dengan
jari tangan yang terbuka.
Paluan kompang terbahagi kepada 2 bahagian iaitu paluan
tradisi dan paluan moden ataupun kreatif. Paluan tradisi adalah paluan di mana
memukul kompang sambil menyayi ataupun bersyair dalam versi Arab ataupun bahsa
Melayu klasik. Manakala paluan moden pula di mana paluan tersebut diselitkan
dengan gerakan ataupun tarian. Di Sabah, pertandingan kompang sering diadakan
untuk memartabatkan kembali kesenian Melayu yang telah hampir pupus ini.
Nota : Di Kg Banda Dalam parlimen Batu ada kumpulan
kompang Sinar Silaturhaim. Wujudnya pertubuhan kumpulan kompang ini dari tahun
1970 sehingga sekarang. Keistimewaan kumpulan Sinar Silaturahim ini dapat
mengekalkan warisan paluan kompang selama 42 tahun. Pada setiap tahun Kg Banda
Dalam akan membuat pengambilan baru ahli- ahli kompang kerana ingin mengekalkan
warisan kesenian yang telah lama dipertahankan. Kumpulan ini dapat menarik
golongan generasi muda untuk mempelajari aktiviti kompang yang sekian lama
diwarisi oleh golongan orang lama di Kg Banda Dalam. Aktiviti latihan kompang
akan dijalankan seminggu sekali pada setiap hari Jumaat malam Sabtu. Sebarang
pertanyaan, sila hubungi MADRASAH TARBIYAH, KG BANDA DALAM, BATU 4 ¼, JALAN
GOMBAK atau telefon 016-2401711 (Encik Ahmad Firdaus bin Mustafa).
|
BUKIT BINTANG – MUZIK
DIKIR BARAT
Dikir Barat adalah suatu seni persembahan permainan
tradisional yang paling digemari oleh masyarakat Melayu di Kelantan. Ianya
wujud di kalangan masyarakat biasa di kampung-kampung dan pinggir bandar. Di
dalam persembahan Dikir Barat terdapat satu kumpulan yang diketuai oleh seorang
Tukang karut dan Tok Juara. Mereka akan mengarut sambil berbalas - balas pantun
dan diikuti oleh awak-awak sebagai suara latar dengan suara yang kuat dan
lantang. Dikir Barat ini boleh dipersembahkan sebagai hiburan atau pun dipertandingkan.
Permainan ini biasanya dimainkan oleh masyarakat di musim menuai padi dan juga
di majlis perkahwinan. Pertandingan selalunya diadakan oleh persatuan-persatuan
belia tempatan, badan-badan kerajaan ataupun orang-orang tertentu untuk
mengutip wang. Dikir Barat adalah permainan yang baru jika dibandingkan dengan
teater tradisional yang lain. Perkembangannya sukar diatasi kerana ianya sering
menerima perubahan dari bentuk persembahannya dari masa ke semasa mengikut
perkembangan zaman. Perkataan Dikir ialah hasil dari dua kombinasi seni iaitu
Dikir dan pantun atau dikir dan karut. Pengertian "Karut" itu sendiri
ialah dari istilah mengarut dalam bentuk pantun atau syair. Jadi Dikir Barat,
Dikir Karut, Dikir pantun dan Dikir Syair adalah sama ertinya. Walau
bagaimanapun di Kelantan ianya lebih terkenal dengan Dikir Barat dan di Selatan
Thai dengan Dikir Karut.
Nota : Gabungan Anak-Anak Siam Kelantan yang berhijrah ke
Kuala Lumpur mendominasi aktiviti seni budaya di Segitiga Emas. Pelbagai acara
kesenian seperti Menora, Mak Yong, Dikir Barat, demonstrasi pembuatan alatan
wayang kulit dan penganjuran acara-acara pentas menjadi fokus utama persatuan
ini. Sebarang pertanyaan lanjut, sila hubungi 019-3324919 (En. Epan @ Suwanlerd
Pro Poul).
|
CHERAS - MUZIK
MARHABAN
Berzanji dan marhaban menjadi satu tradisi adat dan
warisan Melayu yang tidak dapat dipisahkan dari majlis-majlis adat dan budaya
kaum Melayu dan Islam. Kitab berzanji dan marhaban merupakan ungkapan-ungkapan
yang diambil daripada kumpulan syair Arab dan hanya menceritakan perihal diri
Nabi Muhammad S.A.W, asal usul keturunannya, sifat-sifat terpujinya sehinggalah
kepada sejarah hidup serta penyampaian dakwah Baginda S.A.W. Kitab ini disusun
dalam bentuk rangkap syair di mana susunannya begitu indah dan amat menarik
hati pembaca serta orang yang mendengarnya. Mengikut sumber sejarah,
kitab-kitab tersebut dikarang oleh Sheikh Jaafar bin Masri. Beliau seorang
ulama dari negara Mesir yang juga seorang kadi dan pakar dalam bahasa Arab dan
kesusasteraan. Beliau pernah menjadi Khatib di Masjid Nabawi di Madinah.
Dilahirkan pada 1690 Masihi dan wafat pada 1789 Masihi.
Nota : Persatuan Ibu Tunggal Bandar Tun Razak ditubuhkan
pada Jun 2006. Kelab ini dibuka untuk ibu-ibu tunggal, isteri yang ditinggalkan
suami, isteri yang menanggung keluarga akibat ketidakupayaan suami sebagai
ketua keluarga serta anak-anak gadis yang mengambil alih tugas sebagai ketua
keluarga menggantikan ayah dan ibu yang tidak berkeupayaan. Kelab ini
mengadakan aktiviti kemasyarakatan anjuran badan-badan NGO, persatuan giat
bergerak mencari dana untuk membiayai projek kecil untuk menambah pendapatan
ahli-ahli serta dana persatuan. Projek terbaru menubuhkan kumpulan gabungan
bersama Persatuan Belia Bandar Tasik Selatan dikenali sebagai Kumpulan Gabungan
Senam Tari Persatuan Ibu Tunggal Bersama Persatuan Belia Bandar Tasik Selatan.
Kelas Marhaban diadakan dua kali sebulan iaitu pada hari Khamis malam Jumaat
bermula jam 9.30 malam. Sebarang pertanyaan, sila hubungi Persatuan Ibu Tunggal
Bandar Tun Razak (Puan Hajah Fatimah Ensah binti Yahaya).
|
PERGENDANGAN CINA
Gendang (bahasa Jawa: Kendhang, bahasa Melayu: Gendang,
bahasa Tausug/Bajau bahasa Maranao: Gandang) ialah alat bunyian yang diperbuat
daripada kulit binatang seperti kerbau, kambing atau lembu. Ia merupakan salah
sebuah alat muzik dalam keluarga genderang. Setiap bangsa seperti Cina, Melayu
dan India mempunyai gendang dengan nama yang tersendiri. Gendang boleh didapati
dalam pelbagai saiz dan kegunaan. Ada gendang yang digunakan untuk persilatan
bagi orang Melayu. Ada gendang digunakan bagi tari-menari dan ada juga yang
digunakan untuk menyambut perayaan atau pertabalan Di-Raja. Pergendangan Cina
pula biasa digunakan untuk majlis-majlis rasmi, menyambut perayaan,
perkahwinan, adat istiadat budaya kaum Cina dan lain-lain.
Nota : Sebarang pertanyaan lanjut, boleh hubungi
PERSATUAN SOKKA GAKKAI MALAYSIA KUALA LUMPUR, LOT 960, KM 14, BT 9 43200 CHERAS
SELANGOR atau telefon 03-9075 6876 (Koe Teng Hong).
|
KEPONG – MUZIK
KOMPANG
Kompang ialah sejenis alat muzik tradisional yang paling
popular bagi masyarakat Melayu. Ia tergolong dalam kumpulan alat muzik gendang.
Kulit kompang biasanya diperbuat daripada kulit kambing betina, namun mutakhir
ini, kulitnya juga diperbuat dari kulit lembu, kerbau malah getah sintetik.
Pada kebiasaannya, seurat rotan akan diselit dari bahagian belakang antara
kulit dan bingkai kayu bertujuan menegangkan permukaan kompang, bertujuan
menguatkan bunyi kompang. Kini, gelung plastik turut digunakan.
Terdapat dua bahagian kompang iaitu bahagian muka (ada kulit) dipanggil
belulang. manakala, bahagian badan (kayu) dipanggil baluh. Kompang perlu
diletakkan penegang atau dipanggil sedak iaitu sejenis rotan yang diletakkan
antara belulang dan baluh, sedak ini deletakkan bertujuan untuk menegangkan
bahagian belulang dan menyedapkan bunyi kompang apabila dipalu.
Alat muzik ini berasal dari dunia Arab dan dipercayai dibawa masuk ke Tanah
Melayu sama ada ketika zaman Kesultanan Melaka oleh pedagang India Muslim, atau
melalui Jawa pada abad ke-13 oleh pedagang Arab. Kompang biasanya berukuran
enam belas inci ukur lilit dan ditutup dengan kepingan kulit pada sebelah
permukaan. Ia mempunyai bukaan cetek dan dimainkan dengan memegang dengan
sebelah tangan sementara dipalu dengan sebelah tangan yang lain.
Cara memalu kompang ialah dengan menepuk kulit kompang
dengan bahagian jari-jari atau tapak tangan mengikut rentak. Kompang biasanya
dimainkan semasa perarakan, kenduri dan upacara-upacara tradisi lain. Bunyi
yang berlainan dihasilkan dengan membezakan cara bukaan tapak tangan. Bunyi
'bum' diperoleh dengan tepukan di sisi kompang dan tapak tangan dikuncup/rapat.
Bunyi 'pak' diperoleh dengan tepukan di tengah kompang dengan jari tangan yang
terbuka.
Paluan kompang terbahagi kepada dua bahagian iaitu paluan
tradisi dan paluan moden ataupun kreatif. Paluan tradisi adalah paluan di mana
memukul kompang sambil menyayi ataupun bersyair dalam versi Arab ataupun bahasa
Melayu klasik. Manakala paluan moden pula di mana paluan tersebut diselitkan
dengan gerakan ataupun tarian. Di Sabah, pertandingan kompang sering diadakan
untuk memartabatkan kembali kesenian Melayu yang telah hampir pupus ini.
Nota : Persatuan Kompang Sinar 12 Seri Menanti telah
ditubuhkan pada 19 Julai 2011 (No. Pendaftaran : 2735) dan kini aktif
mengadakan persembahan bagi majlis-majlis perkahwinan. Selain itu, persatuan
ini juga sering terlibat dengan persembahan bagi majlis-majlis rasmi dan tidak
rasmi serta perayaan malah pernah terlibat di dalam persembahan sempena
sambutan Hari Kebangsaan di Dataran Merdeka. Buat masa ini, latihan pusat
pentadbiran diadakan satu kali dalam sebulan. Latihan pasukan pula diadakan
setiap Jumaat dan Sabtu, pukul 9.00 malam. Sebarang pertanyaan sila hubungi
013-4474 294 (En. Abd Rasid Aziz - Pengerusi) atau 013-6160 100 (En. Sharulnizam
Sahamdin - Setiausaha).
|
PUTRAJAYA – MUZIK
KOMPANG
Kompang ialah sejenis alat muzik tradisional yang paling
popular bagi masyarakat Melayu. Ia tergolong dalam kumpulan alat muzik gendang.
Kulit kompang biasanya diperbuat daripada kulit kambing betina, namun mutakhir
ini, kulitnya juga diperbuat dari kulit lembu, kerbau malah getah sintetik.
Pada kebiasaannya, seurat rotan akan diselit dari bahagian belakang antara
kulit dan bingkai kayu bertujuan menegangkan permukaan kompang, bertujuan
menguatkan bunyi kompang. Kini, gelung plastik turut digunakan.
Terdapat dua bahagian kompang iaitu bahagian muka (ada kulit) dipanggil
belulang. manakala, bahagian badan (kayu) dipanggil baluh. Kompang perlu
diletakkan penegang atau dipanggil sedak iaitu sejenis rotan yang diletakkan
antara belulang dan baluh, sedak ini deletakkan bertujuan untuk menegangkan
bahagian belulang dan menyedapkan bunyi kompang apabila dipalu.
Alat muzik ini berasal dari dunia Arab dan dipercayai dibawa masuk ke Tanah
Melayu sama ada ketika zaman Kesultanan Melaka oleh pedagang India Muslim, atau
melalui Jawa pada abad ke-13 oleh pedagang Arab. Kompang biasanya berukuran
enam belas inci ukur lilit dan ditutup dengan kepingan kulit pada sebelah
permukaan. Ia mempunyai bukaan cetek dan dimainkan dengan memegang dengan
sebelah tangan sementara dipalu dengan sebelah tangan yang lain.
Cara memalu kompang ialah dengan menepuk kulit kompang
dengan bahagian jari-jari atau tapak tangan mengikut rentak. Kompang biasanya
dimainkan semasa perarakan, kenduri dan upacara-upacara tradisi lain. Bunyi
yang berlainan dihasilkan dengan membezakan cara bukaan tapak tangan. Bunyi
'bum' diperoleh dengan tepukan di sisi kompang dan tapak tangan dikuncup/rapat.
Bunyi 'pak' diperoleh dengan tepukan di tengah kompang dengan jari tangan yang
terbuka.
Paluan kompang terbahagi kepada dua bahagian iaitu paluan
tradisi dan paluan moden ataupun kreatif. Paluan tradisi adalah paluan di mana
memukul kompang sambil menyayi ataupun bersyair dalam versi Arab ataupun bahasa
Melayu klasik. Manakala paluan moden pula di mana paluan tersebut diselitkan
dengan gerakan ataupun tarian. Di Sabah, pertandingan kompang sering diadakan
untuk memartabatkan kembali kesenian Melayu yang telah hampir pupus ini.
Nota : Kelab Kompang Putra 9 telah ditubuhkan oleh
Komuniti Presint 9 pada tahun 2002. Ahli-ahlinya terdiri daripada para pelajar
sekolah dalam lingkungan umur 10 - 17 tahun. Sebarang maklumat, sila hubungi
Kelab Kompang Putra 9, d/a Blok 11A-T08-U01, Jalan P9F, Presint 9, 62250
PUTRAJAYA atau telefon 019-202 7345 (En. Mohamad Salleh bin Rahmat).
|
No comments:
Post a Comment